[İman ile küfür dahi hicab imiş bu yolda, küfürle sefalaştım imanımı yele verdim. Yunus Emre]

31 Mart 2014 Pazartesi

?


"...Daha yenilerde "islamofaşistler" oldu adı, onca yıl "yerli halk"a, onun ilkel inançlarına kusacak gibi baktıK. Onları çok seviyorduk ve biraz hırpalayarak da olsa adam edecektik. Öncüydük, kılavuzduk. Onları aydınlatacaktık. Orası karanlık mı bilader diye sormayı bile akıl edemedik. Belki bize karanlık gelen onların aydınlığıydı, ihtimal olarak bile aklımıza gelmediğinden kendilerine de sormad...ık. "Cehalet"e karşı kendimizi Mustafa'nın devletinin (adına "cumhuriyet" dedik, ayıp olmasın, sırıtmasın, devlet deyince arkadaşlarımızın katili olduğu anlaşılır diye) yanında gördük. Bunu hiç yadırgamadık. Devrimimiz neyi devirecekti hiç durup düşünmedik. Bu kafayla AKP'ye çok güzel bir taht hazırladık. Şimdi "biz halka bi şey demiyoz ki, bizim problemimiz islamofaşistlerle" falan filan şeklinde laf kalabalığıyla hâlâ aynı halkı keriz yerine koymaya devam ediyoruz.

...Memlekette kemalizm denince akla anıtkabir geliyor. 1930'larda ölüp gitmiş, otoriterliğiyle ünlü, o vakitler bütün dünyanın diktatör olarak gördüğü birinin mezarı. Kemalizm ne anıtkabir ne de o şahıs. Kemalizm bir devletin halkına bakışı. O bakış o dediğin insanların tepeden bakan gözlerinde yaşamaya devam ediyor. İşin kötüsü böyle şeyler sezgisel olarak algılanır. İlkokul mezunu veya hiç okumamış veya hatta okumuş biri tafından tanımlanamıyor oluşu o algının var olmaması demek değil. Karşına geçip seninle tartışmaya giremeyecek olması veya senin onu iki cümleyle mat edebilmen o insanın algısını alt etmiyor. Ondan sonra aaa kim veriyor bu kadar oyu yaa, kesin oylar çalındı." Mehmet Ördekçi'nin yorumlarında denk geldim, içeriden güzel bir özelştiri olmuş.