Bugün bir kitapevinde Yas Yüzükleri'nin birinci baskısını buldum. Şu anda 3. Baskısı var piyasada ama demek ki birinci baskı hala duruyormuş. Tanesi 2 TL'den on tane aldım, hatıra niyetine... Daha dün gibi aklımda kitabımı elime ilk aldığım gün. Köyde çalışıyordum o zamanlar. Gelip gitmek için araç yok, haftanın beş günü köyde kalıyor, hafta sonları Diyarbakır'a dönüyordum. Elimde valizim kitapevine gittim köy dönüşü. Rafta ilk şiir kitabımı gördüm. Kısa geçeceğim hissettiklerimi. Telif ödememişti yayıncım. Onun yerine 200 kitap vermişti bana. Kitapları yüklenip eve geldim. Yatağıma yığıp sanki başkasının kitabıymış gibi uzaktan baktım kitaplara. Birden babam girdi içeri. "Yine kitap mı aldın?"dedi. Cevap vermedim. Para biriktirmek, boş yere kitaplara para harcamamak üzerine uzun bir nasihat. Sessizce dinledim onu. Cevap vermeyince daha da kızdı. Kitabım çıkmıştı ve sevincimi paylaşamıyordum onunla. Okuma yazması yoktu. Yaklaşıp yatağımın üzerine serdiğim kitaplara baktı. "Sende şu kadar akıl yok" dedi; "bir de gidip aynı kitaptan bir sürü almışsın". Yutkundum, "ama o benim kitabım" diyemedim. "Üstelik içinde sana yazılmış Küfran diye bir şiir de var." Onu da diyemedim. Özeti şu: Bir derdiniz yoksa şiir yazamazsınız. Kemal Varol
