fadıl öztürk-şiir

küçük harflerle başlamıştım hayata
büyüdüm ve şimdi sığamıyorum bir satıra
tirelenerek hecelerimden bölünüyorum
yarı tarafım bir satırda, yarı tarafım
bir şehrin otogarında başlıyor satırbaşına
diğer sayfalara servis bile yok
kaldım bir sayfanın orta yerinde, bir başıma
adres sorup bulaşan leke oluyorum
yıkamakla bir türlü çıkayan leke
dünya kağıt gibi buruşup
dağ oluyor ayaklarımın altında
annesi gözyaşı, babası kederden kumaş
sokağa fırlamış, kelimeler var hala
ama her çatışmada harf harf düşüp, toprağa
bir daha dönemiyorlar firar ettikleri o kitaplara
şimdi büyük harfler bağırmak istediğim
bir şeyler var, tam da dilimin ucunda…

fadıl öztürk