övgüler olsun sana

övgüler olsun ışığıa
ve de insanın o ilk şükrüne
güneşi yönlendiren hayvandaki güzelliğe
civildamasiyla günü agartan o bitkiye
...
övgüler olsun tahta masaya
güneş lekesi sırtında o sarışın şaraba
tavanda oynasan suyun cilvelerine
köşede uykusuz duran o deve tabanına
...
övgüler olsun yumurtlayan yorgunluğa
altında kemerleri güzel o köprüye
üstüne yeşil sinek konmuş çocuk dışkısına
sonsuza dek kaynayacak o ummana
...
övgüler olsun o toprağa
yıldırımın kükürt kokusunu yayar etrafa
ölülerin yarınının çiçeklerini yeşerttikleri
dağın en derinlik kuytuluğuna
...
övgüler olsun cüretkar dişe ki, sızmış günesin soğuğuna
nisan'a ki, yeni anlamış cinsiyeti değistiğine
pınara mı ilk görmüş çiçek gibi usulca fışkırdığını
ateş böceğine ki, gelecekte yakmış ateşini
...
övgüler olsun hasreti mekan yapmış çiçeklere
yağmur altında ürperen çiçeklerin taptaze boyatıslarına
bir yana yatmış yalpalayan el arabasına
patikalardaki çiçekler ile küçücük hayvanlara
güneslere yükselmis de hayaller kuranlara
...
övgüler olsun o uzaktaki şarkıya
küçük dalgasıyla eleni'nin sevgilisine
koltuk altında ışığa boğulmuş frenk incirlerine
geleceğin ve örümceğin yıkıcılarına
...
övgüler olsun o acılı ve de yalnız
ezelden yok olan s/şen olasın
şair ki, işler hep bıçağı
kendinden ayrılmaz o üçüncü eli
...
övgüler olsun sonsuz açan mavi yola
bulutlarda geçit
vadide bir yerde unutulup gitmiş
günün ilaç gibi yudumladığı o yankıya
...
övgüler olsun nedensiz gözyaşına
güzel gözlerde yavaş ağarır
elele tutuşan çocuklara
bakışan ancak konuşmayan çocuklara
...
övgüler olsun kasırgaların o yavaş ve de ağır aletine
katillerin diğer yanı, görünmeyenine
cevapsız kalmış o küçük "neden"e
korkunç bir cinayetten dönen ele
ki, bilir artık gerçekten yüksek olan dünyayı
dünyanın "şimdi"si ne, nedir "daima"sı
...
...şimdi...
...daima...
odiseas elitis